In de kosmologie wordt tijd beschouwd als een belangrijke parameter die helpt het verleden, heden en de toekomst van het heelal met elkaar te verbinden. Verschillende tijdperken worden gekenmerkt door de dominantie van bepaalde componenten: de expansiesnelheid, temperatuur en dichtheid van materie en energie bepalen de dynamiek in elk stadium. In het begin was er een heet en dicht fluctuatiestation, dat geleidelijk afkoelde en uitdijde, waarbij de eerste elementaire deeltjes en kernen werden gevormd.
